|
|
Soundbites hieronder, bestellingen ook via: hleach@xs4all.nl
Bestellingen in Nederland:
maak 15.90 euro over op gironummer 7332632, t.n.v. The United Women's
Orchestra Arnhem, o.v.v. The Blue One.
Te koop en te beluisteren in de volgende winkels:
Amsterdam: Blue Note/Ear & Eye, Gravenstraat 12
Arnhem: Kroese, Rijnstraat 31
*Ook verkrijgbaar op iTunes!*
Op de CD staan 7 composities voor Concert Bigband:
860K
1,1Mb
640K
364K... Er is plaats voor een iets andere bigband, en niet omdat deze uitsluitend
uit vrouwen bestaat. Jiggs Whigham heeft hierover de enige zinnige opmerking
gemaakt die mogelijk is, namelijk dat het alleen van betekenis is omdat
het zo zeldzaam is. Over de alomheersende mannelijke bigband verspilt niemand
een woord.
Nee, het bijzondere aan deze bigband is dat in plaats van het produceren
van de gebruikelijke clichées- het wisselen tussen 'vette' ensembleklanken
en solo's- deze een wereld ontwikkelt van muzikale verhalen, reizen en
polyfone structuren met veel ruimte voor fantasie en creativiteit. De ensemble-delen
nemen een belangrijke plaats in, maar zonder de solo's te drukken. De genoemde
uitzonderlijke arrangeerkunst van beide bandleiders wordt gebouwd op zeer
persoonlijke composities, filosofische overwegingen, ervaringen, beelden
of voorliefdes... Jazz Podium (D) nov 99
De CD "The Blue One", uitgebracht op de JazzHausMusik label, overtuigt
door een liefde voor detail en de bijzondere klankvoorstellingen van de
twee bandleiders. Zeer eng-gezette blazers en ritmische verschuivingen
zorgen voor een stemming, die man zelden tegenkomt bij grote ensembles.
Hazel Leach begon als commerciële arrangeur, waardoor ze een geweldige
handigheid kreeg om muziek te componeren die de toehoorder met een lichte
sierlijkheid betovert, ondanks alle complexiteit. Ze neemt ons mee op een
wonderlijke reis, waarbij de kippevel niet ontbreekt..
Christina Fuchs' composities zijn heel anders en tonen een strenge
muzikale oriëntatie. De arbeid met het muzikale materiaal, het componeren
zelf, muziek als structuur in de tijd- dit houdt haar bezig. De stukken
zijn vaak vrijer en vallen onder het concept "instant composing". Het is
dit fascinerende mengsel van vaste structuren en vrije ontwikkelingen die
The United Women's Orchestra zo goed brengen kan. Daarbij laten de bandleiders
veel ruimte voor de instrumentalisten om zich solistisch te kunnen uiten:
en dat doen ze, uitgebreid en overtuigend. De hele productie ontwikkelt
hierdoor een eigen charme, ergens tussen Gil Evans, Kenny Wheeler en Europese
folklore, maar blijft origineel. Of dit iets te maken heeft met het feit
dat de bezetting uitsluitend vrouwelijk is, is irrelevant: deze goede,
eerlijke en diepe muziek kan alleen door "eerste-klas jazz burgers" gespeeld
worden... United Jazz Society (D) nov 99
... maar ondanks de ogenschijnlijke simplere stijl, bevat de CD "The Blue One" enkele muzikale juwelen die zich pas prijsgeven na herhaald luisteren; de in elkaar verweven polyfone lijnen, de tegendraadse harmonische wendingen en de dansende ritmische energie worden door het vrouwen-jazzorkest met verve en perfectie gebracht, waardoor het beluisteren van deze CD een unieke ervaring wordt... JazzThing (D) sep/okt 99
...Het muzikaal vakwerk op deze CD is uitstekend en consistent, met stoutmoedige solisten, met name Corinna Danzer op alt en Regina Pastuszyk op basklarinet. Anders dan andere bigbands, die soms wat chaotisch klinken, speelt de UWO met een eenheid van geest die toch ruimte voor individualiteit toestaat. De muziek heeft een geraffineerde struktuur, met veel dynamiek en doordachte arrangementen. De liner-notes zijn poëtisch, wat een aardig tintje geeft aan een kreative produktie... Jeanette Lambert,JazzGrrls (www)aug 99
..met deze CD heeft de UWO een mijlpaal geplaatst voor de toekomst van moderne jazz in het algemeen en van Bigband muziek in het bijzonder... Melodiva (D) juni 99
Nu positief discrimineren uit is en iedere minderheid die zich wil organiseren
argwanend wordt bekeken, springt een orkest van verenigde vrouwen in het
oog. Wat te denken van een big band waarvan de eerste vereiste voor lidmaatschap
niet muzikaliteit is maar geslacht, was de gedachte die onwillekeurig bij
uw recensent opkwam. Om vervolgens, beschaamd om de eigen kleingeestigheid,
te vallen voor het United Womenís Orchestra.
Met zeven eigen stukken gaan orkestleiders en dirigenten Hazel Leach
en Christina Fuchs verder op muzikale paden die eerder Bob Moses en George
Russell bewandelden: rijk gearrangeerde, ietwat duistere bigband-muziek
met zang. Serenade for Leonie, bijvoorbeeld, is programma-muziek in de
goede zin des woords. De basclarinet mag hede ten dage een modieus instrument
zijn, zelden klonk het zo funky als in handen van Regina Pastuszyk. Misschien
is wel de grootste verdienste van het duo dat zij het niet hebben gelaten
bij fraaie arrangementen, maar ook streng hebben gekeken naar de uitvoerenden...
Maarten
de Haan, Jazz Nu (NL) Juni 99
...De co-leidsters Christina Fuchs en Hazel Leach hebben alle stukken
gecomponeerd en gearrangeerd en ze treden in de innovatieve voetstappen
van gerenommeerde tijdgenoten als Carla Bley en Maria Schneider.
De composities van Leach zijn aangenaam en overtuigend. Terwijl haar
liederen een aanzienlijke diepte bevatten, worden noch de fundamentele
lyriek of ritmische integriteit daarvoor opgeofferd. Ik vond haar smeulende
"Torch Song" en goed gebaande "Siringo Road" vooral charmant en toegankelijk.
Fuchs, een uitstekend componiste, neigt meer naar donkere tone-poems ("Serenade
for Leonie", "Netsuke") die een onverdeelde aandacht eisen. Opvallend is
dat hoewel er een aantal goede solo's zijn, ze zijn zonder uitzondering
ondergeschikt aan het geheel, wat ik vermoed de bedoeling is.
Voor de 19-tellende UWO (en de vier gasten), een vlotte, verleidelijke
en belonende "maiden voyage"... Jack Bouwers, All About Jazz (www),
juni 99
...zelfs wanneer de muziek blijkbaar terughoudend is en op z'n beste momenten een atmosferische, soundtrack-achtig karakter toont, is het toch fantasie-rijk gearrangeerd, met complexe lagen van panorama's die de componisten weten te smeden tot één geheel. En het lijkt werkelijk zo te zijn dat de stukken een thematische link hebben; namelijk de blauwe uren tussen dag en nacht die gesuggereerd worden in de titel... Stadtrevue Köln (D), juni 99
... Muziek voor de blauwe uren.. de trompetten zijn gedempt, de brushes
strijken zachtjes over de snaretrommel. De thema's zijn statig en ontwikkelen
in hun beste momenten een onderhuidse spanning die in een wulpse stemming
oplost. De stukken klinken als een soundtrack voor die merkwaardige tijden,
wanneer de dag onmiskenbaar voorbij is, maar je hebt nog geen zin in extatische
nachten in de nightclub.. Naast een zekere verbinding met de traditie is
er een duidelijk herkenbaar eigen handschrift. Hoewel jazz nog steeds een
mannengebied is, maakt dat voor deze vrouwen niets uit... Mei 99 Kölner
Woche (D)
| Silke Eberhard. (Berlin)
Sax, klarinet/basklarinet.
*1972. Studeerde aan de Hochschule für Musik "Hanns Eisler" in Berlijn, waar ze woont sinds 1995. Speelt moderne, hedendaagse jazz en Neuer Musik. Werkt regelmatig met Aki Takase, op moment in de kwartet "Tristano 317"; daarbij speelt ze in de kwartet "ElevatorMusic",in een duo met Kay Lübke (dr), Trio GET (met Michael Gross,p en Jacob Thein, dr). Recente optredens: de Berliner Jazztagen 2000, Leipziger Jazztage, Jazzhausfestival Hamburg, Bluenites Festival Berlin, Festival Graz/A, Banff/Kanada, Knitting Factory NYC; speelde oa. met Terri Lyne Carrington, Uli Gumpert, Billy Bang, Chris Dahlgren, Hugh Fraser, Annie Whitehead en Manfred Hering. Laatste CD: "ElevatorMusic"/ ART-PURecords 06 met Tobias Netta, Jan Roder en Björn Lücker. |
|
| Sam Leigh-Brown (Düsseldorf) Vocals.
* 1969.Onze engelse zangeres studeerde jazz aan de Hogeschool voor de Kunsten, Arnhem. Sinds 1989 werkzaam als studio- en achtergrond-zangeres in diverse bands. Tournees met o.a Lee Scratch Perry, Brass & Beat Machine, N.O.H.A. en de Tim Isfort bigband. |
|
| Christine
Duncan (Vancouver, Canada) Vocals.
Christine's zang-carriere begon op 5-jarige leeftijd met haar muzikale familie "The Duncan's" in uitvoeringen van gospel shows in heel Noord Amerika .Haar eerste twee platen werden opgenomen toen zij nog 15 was. In 1992 begon ze een langdurige samenwerking met de jazz pianist Bob Murphy. Ze heeft sindsdien op vele festivals en in concerten gezongen. In 1997 zong ze de lead soprano role in een "new-music" opera "The Gang". CD's: "I Have a Dream" met Bob Murphy. |
|
| Gisela Meßollen (Berlijn) Trompet.
*1964. Opgegroeid in het Rheinland, Gisela studeerde klassieke trompet in Düsseldorf. Nu woont zij in Berlijn met haar kind, speelt met de salsa band Orqueste Burundanga en verdient de dagelijkse chocoladehagel in diverse dans en musical orkesten. |